REKLAMA

Przyszedł na świat w Gdyni, ale w rodzinie warszawian, którzy pracowali w krajowej gospodarce morskiej. Będąc siedmiolatkiem był świadkiem powstania warszawskiego. Ukończył studia Wydziału Malarstwa gdańskiej WSSP (Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych. Był jednym z trzech założycieli popularnego gdańskiego kabaretu studentów o nazwie Bim-Bom. Współpracował też w swych czasach studenckich z radiem gdańskim w roli aktora i autora, jednocześnie udzielając się jako karykaturzysta-rysownik (w prasie zarówno lokalnej, jak i ogólnopolskiej (w takich tytułach jak “Szpilki”, czy tez “Po prostu”). Dyplom Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku uzyskał w 1960 roku. Był jednym z założycieli gdańskiego studenckiego teatru Bim-Bom w latach 1954-1960 (wraz z m.in Zbigniewem Cybulskim i Bogumiłem Kobielą). Był jednym z aktorów tego teatru. W czasie studiów rozpoczął także współpracę z gdańskim radiem w roli autora i aktora, a jako autor i rysownik-karykaturzysta podjął współpracę z prasą lokalną i ogólnopolską (“Dookoła świata”, “Po prostu”, “Dziennik bałtycki” i inne) Druga połowa lat 60. oznaczała dla niego występy już w Telewizji Polskiej, w której to razem z Jerzym Gruzą mógł tworzyć rozrywkowe programy jak choćby ten zatytułowany “Poznajmy się”, czy też “Runda”. W latach 70. z kolei Fedorowicz był tym współautorem radiowego magazynu satyrycznego na falach Programu III, w którym to występował w wielu, bo kilkunastu rolach, tworząc m.in. takie postacie jak Kolega Kierownika i Kolega Kuchmistrza. To właśnie Jacek Fedorowicz był tym, który poprowadził do spółki z Piotrem Skrzyneckim opolski Festiwal Piosenki Polskiej. Równolegle zasilał skład Kabaretu Wagabunda, jak i obsadę programu “Popierajmy się”. W 1980 roku Jacek Fedorowicz wstąpił do ruchu “Solidarność”, współpracując z Radiem „S” Regionu Mazowsze tegoż związku. Występował w czasie stanu wojennego, głównie w miejscach kościelnych, urządzając też wystawy karykatur swego autorstwa oraz popierających opozycję sztuk rysunkowych, występując też z odczytami w ramach mających miejsce Tygodni Kultury Chrześcijańskiej. Wtedy powstały też jego audycje (zarówno audio, jak i video) rozprowadzane następnie na kasetach w tak zwanym drugim obiegu (emitowano je również na falach Radia Wolna Europa). Jednym z jego pomysłów właśnie z tamtych czasów było parodiowanie reżimowego dziennika w telewizji państwowej. Od roku 1989 Fedorowicz kontynuował swe występy jako wieczory autorskie. Od 2006 był także przez pewien czas występującym jako gospodarz seansów “Z przymrużeniem kamery”, które pokazywano w telewizji Kino Polska TV. Od 1999 udziela swych publikacji cotygodniowych w formie felietonów satyrycznych – do roku 2008 w „Gazecie Telewizyjnej” (w dodatku do „Gazety Wyborczej”), później w dodatku kulturalnym do „GW”. Jest również Fedorowicz felietonistą polskiej edycji „Runner’s World”[. W latach 90. prowadził pamiętny w TVP program pod tytułem “Dziennik Telewizyjny”, który następnie przekształcił się z programu politycznego na program już rozrywkowy. W roku 2006 postanowił odejść z Telewizji Polskiej.